خلاصه ی کلیدی:
· در مطالعه ی ATTAIN-2، بزرگسالانی که روزانه ۳۶ میلی گرم اُرفورگلیپرون دریافت کردند، به طور میانگین ۱۰.۵ درصد از وزن بدن خود را طی ۷۲ هفته کاهش دادند.
· بیش از نیمی از شرکت کنندگان که هر دوزی از اُرفورگلیپرون را دریافت کرده بودند، در پایان ۷۲ هفته به HbA1c برابر یا کمتر از ۶.۵ درصد دست یافتند.
۲۶اوت ۲۰۲۵- نتایج اولیه ی مطالعهATTAIN-2 نشان داد که داروی خوراکی اُرفورگلیپرون(از گروه GLP-1) به طور قابل توجهی وزن بدن و HbA1c را در بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاقی و دیابت نوع ۲ طی ۷۲ هفته کاهش داده است. طبق گزارش قبلی، اُرفورگلیپرون(تولید شرکت Eli Lilly) در مطالعه ATTAIN-1 نیز کاهش چشمگیر وزن را در بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاقی بدون دیابت نشان داده بود.
در مطالعه ی ATTAIN-2، بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاقی که به دیابت نوع ۲ نیز مبتلا بودند، و در شروع مطالعه تحت درمان پایدار با رژیم غذایی، ورزش یا حداکثر سه داروی خوراکی ضد دیابت بودند، شرکت داشتند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به نسبت ۱:۱:۱:۲برای دریافت روزانه ۶، ۱۲ یا ۳۶ میلی گرم اُرفورگلیپرون یا دارونما به مدت ۷۲هفته، در گروه ها قرار گرفتند. هدف اصلی مطالعه، بررسی تغییر میانگین وزن بدن از ابتدای مطالعه تا هفته ۷۲بود.
نتایج اولیه نشان داد که بزرگسالان مبتلا به چاقی و دیابت نوع ۲ که اُرفورگلیپرون را روزانه دریافت کرده بودند، به طور قابل توجهی بیشتر از گروه دارونما وزن کم کردند. در برآورد اثربخشی، کاهش میانگین وزن در هفته ۷۲ به ترتیب ۵.۵ درصد با دوز ۶ میلی گرم، ۷.۸ درصد با دوز ۱۲میلی گرم و ۱۰.۵ درصد با دوز ۳۶ میلی گرم بود، در حالی که گروه دارونما تنها ۲.۲ درصد کاهش وزن داشت. طبق برآورد مبتنی بر رژیم درمانی، کاهش وزن در هفته ۷۲ به ترتیب ۵.۱ درصد، ۷ درصد و ۹.۶ درصد برای دوزهای ۶، ۱۲ و ۳۶ میلی گرم اُرفورگلیپرون بود، در مقایسه با ۲.۵ درصد در گروه دارونما.
در برآورد اثربخشی، درصد بزرگسالانی که طی ۷۲ هفته حداقل ۱۰ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند، به ترتیب ۲۳.۹ درصد با دوز ۶ میلی گرم اُرفورگلیپرون، ۳۵.۵ درصد با دوز ۱۲ میلی گرم و ۵۰.۱ درصد با دوز ۳۶ میلی گرم بود، در حالی که این رقم در گروه دارونما تنها ۷ درصد بود. کاهش وزن ۱۵ درصدی یا بیشتر نیز در ۷.۳ درصد از گروه ۶ میلی گرم، ۱۷.۷ درصد از گروه ۱۲ میلی گرم و ۲۸.۴ درصد از گروه ۳۶ میلی گرم مشاهده شد، در مقایسه با ۱.۹ درصد در گروه دارونما.
میانگین HbA1c در ابتدای مطالعه ۸.۱ درصد بود. طبق برآورد اثربخشی، HbA1c به ترتیب ۱.۳ واحد با دوز ۶ میلی گرم، ۱.۶ واحد با دوز ۱۲ میلی گرم و ۱.۸واحد با دوز ۳۶میلی گرم کاهش یافت، در حالی که در گروه دارونما تنها ۰.۱واحد کاهش مشاهده شد.
در پایان ۷۲هفته،HbA1c کمتر از ۷ درصد در ۷۰ درصد از دریافت‌کنندگان دوز ۶ میلی‌گرم، ۷۸ درصد از دریافت کنندگان دوز ۱۲ میلی گرم و ۸۵.۱ درصداز گروه ۳۶میلی گرم حاصل شد. همچنین،HbA1c برابر یا کمتر از ۶.۵ درصد در ۵۶.۲ درصد از گروه ۶ میلی گرم، ۶۷.۵ درصد از گروه ۱۲میلی گرم و ۷۵ درصد از گروه ۳۶ میلی گرم مشاهده شد، در حالی که این رقم در گروه دارونما تنها ۱۰.۶ درصد بود.
اُرفورگلیپرون همچنین بهبودهای بالینی قابل توجهی در کلسترول غیر-HDL، فشار خون سیستولیک و تری گلیسریدها ایجاد کرد. در یک تحلیل اکتشافی از پیش تعیین شده، دوز ۳۶ میلی گرم این دارو سطح پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا را تا ۵۰.۶ درصد کاهش داد.
پروفایل ایمنی اُرفورگلیپرون مشابه سایر داروهای GLP-1 بود. بیشتر عوارض جانبی مربوط به دستگاه گوارش بودند، از جمله تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و سوء‌هاضمه. درصد افرادی که به دلیل عوارض جانبی مطالعه را ترک کردند، به ترتیب ۶.۱ درصد در گروه ۶ میلی گرم، ۱۰.۶ درصد در گروه ۱۲ میلی گرم، ۱۰.۶ درصد در گروه ۳۶ میلی گرم و ۴.۶ درصد در گروه دارونما بود. هیچ نشانه ای از آسیب کبدی در طول مطالعه مشاهده نشد.
دکتر لوئیس جی. آرون، استاد پژوهش‌های متابولیک در دانشگاه پزشکی ویل کورنل نیویورک، در بیانیه ای گفت: «بر اساس تجربیات من در هدایت مطالعات بالینی در زمینه چاقی و دیابت، این داده ها نشان می دهند که اُرفورگلیپرون می تواند اثربخشی، ایمنی و تحمل پذیری مشابه داروهای تزریقی GLP-1 را ارائه دهد. اُرفورگلیپرون می تواند به پزشکان کمک کند تا گزینه های درمانی بیشتری برای بیمارانی که ترجیح می دهند درمان خوراکی داشته باشند، فراهم کنند بدون اینکه نتایج بالینی کاهش یابد».
طبق اعلامیه، نتایج کامل مطالعه ATTAIN-2 در یک کنفرانس پزشکی آینده ارائه و در یک ژورنال علمی معتبر منتشر خواهد شد.
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250826/orforglipron-lowers-body-weight-hba1c-for-adults-with-obesity-and-type-2-diabetes